Podzielony dziś Cypr zawsze buntował się przeciwko obcemu panowaniu: najpierw Persji, potem cesarstwa rzymskiego, bizantyjskiego i imperium osmańskiego, wreszcie przeciw kontroli brytyjskiej. Cypr , znajdujący się pod dominacją bizantyjską, od XII do początków XV wieku był jednym z celów wypraw krzyżowych. Podczas trzeciej wyprawy krzyżowcy podbili wyspę, która przeszła w ręce Ryszarda I Lwie Serce. W latach 1489 – 1570 Cypr, pozostający w rękach Wenecjan, stanowił jeden z ostatnich bastionów łacińskiego Zachodu w obliczu ekspansji osmańskiej. Turcy opanowali wyspę w 1570 roku i sprawowali na niej władzę aż do roku 1878, kiedy to Cypr trafił pod kontrolę brytyjską i w 1925 roku został kolonią Wielkiej Brytanii. W 1932 roku wybuchło powstanie krwawo stłumione przez wojska brytyjskie. Nie zniweczyło to dążeń niepodległościowych. Na czele buntu stanął Kościół prawosławny.